بعدها فهمیدم به علاوه ی اینها متانت و نجابت را نیز دارد . و یک اخلاق دیگرش که خیلی بکارم امد این بود که حداقل من را خیلی خوب فهمید . توانایی خوبی در درک حالات روحی اطرافیانش داشت .

به علاوه ی همان حسی که به آن مردانگی و جوانمردی می گویند را خیلی خوب داشت .

بیشتر خرید خانه و خرید شخصی و خرید دخترم را باید خودم انجام دهم . و بیشتر اینها را یکی از رفتگران اداره که زحمتش را میکشد و بی هیچ منتی و بی هیچ سوال و پرسشی و هیچ کنجکاوی و موش دواندنی برایم انجام میدهد در قبال همان احترامی که از من می بیند و هدیه ها و انعام های گاه و بی گاهی که برای خانم و بچه هایش میفرستم .

شاید با این نوشته تمام زحمات او را به گند کشیده باشم . چون اولین بار که ازش خواستم برایم خرید کند چیزی از من نگرفته بود ؛ پس او بزرگتر از انعام ناچیز من است ؛ در واقع شاید میخواستم بگویم که حواسم بهش بوده .

اما یکسری چیزهایی هست که نمیتونم به ایشون بسپرم برای خرید ؛ و ناچار اینبار به امریه ای که مافوقش بودم سپردم . اینکه میگویم ناچار به این دلیل که خودم اقدام کردم و رفتم اما از برخورد فروشنده ها سرسام گرفتم . و اصلا احساس اعتماد به من دست نداد .

میخواستم گوشی موبایل بخرم . رفتم پرس و جو کردم اما جز سردرگمی چیزی نصیبم نشد و برگشتم اداره . از ایشون خواستم و گفتن من عصر میرم اشکالی نداره . نع و رفتن . فردا با کلی کارت تبلیغ مغازه های موبایل فروشی با درج قیمت گوشی مورد نظر وارد اتاق شدن . شاید نزدیک به 30 مغازه سر زده بودن و پرسیده بودن . کاری که شاید اگه برادرم هم بود برام انجام نمیداد . و بعد از دراوردن کمترین قیمت فردا یه گوشی تپل دست من بود .

این یه نمونه بود . کلا ادمی بود ک بدون اینکه بخواهد کنجکاوی بیش از اندازه کند خیلی کمکم کرد . خیلی بارها را از دوشم برداشت .

هیچگاه رفتار زننده ای از او ندیدم . از این رفتار های بچگانه ای که معمولا پسران جوان دوست دارند و اسمش را شیطنت میگذارند و از سربه سر گذاشتن زنان لذت می برند . یا موارد بدتر و .. اصلا . با وجودی که محیط برایش فراوان فراهم بود .

در کل ادمی بود که به شدت مورد تاییدم است . تا اینکه یک روز که میشود چند روز قبل از اینکه بخواهد به مرخصی برود طبق معمول همیشه بعد از من وارد اتاق شد و قبل از ورود با انگشتش به در زد .

سرم را بلند کردم و همان هیات همیشگی را در قاب در دیدم . خودش بود با همان لباس همیشگی . یک آن وا رفتم . خودش بود اما خودش نبود . مردی بود که همیشه صورتش را سه تیغ میزد . اما آنچه انروز دیدم . از سه تیغ زدن گذشته بود .

پوست صورتش زیر ابروهایش قرمز شده بود . دقت کردم . باورم نمیشد انچه میدیدم . ابروهایش را خیلی خوشکل تر و مرتب تر از ابروهای هر زنی برداشته بود . نگاهم را تا جایی ادامه دادم که مطمئن شدم . بعد

در حالی که سعی میکردم جلوی جمع شدن و واکنش نشان دادن صورتم را بگیرم سرم را زیر انداختم .

احساس کردم که خودش هم از این وضعیت پیش امده راضی نیست .

چند روز بعد خدمتش تمام شد و رفت . 

با وجود اینکه اینقدر همکاران مرا از مشهدی ها ترسانده بودند ؛ اهل قاسم اباد مشهد بود .